شیعه و شیعه شناسی

نامه به پدر

موضوع: سه شنبه دوم مرداد 1386 9:48

سلام پدر
دلگیر مباش از "طفلك"‌ات اگر مانده‌است در راه.
بخاطر دارم خوب19 سال پیش را، وقتی عزم سفر كردی بی هیچ. آمدی به این غربت.
گفتی:"می‌روم، می‌آیی؟"
گفتم:"بمان، می‌آیم"
و نماندی و من ماندم. تو رفتی 19 سال پیش این روز.
گفتی:"نمان در این غربت"
می‌بینی پدر، می‌بینی كه مانده‌ام. توان رفتنم نیست.
هنوز هم التهاب آنروزها با من است و زمان، نبود تو را بیشتر می‌كند. كجاست عادت خاك؟ كجاست سردی‌اش كه مرا نمی‌گیرد. باور دارم كه هستی. هنوز منتظرم كه چشمان منتظر تو را ببینم، وقتی مسافرِ خانه تو می‌شوم. سایه مانده روی دیوار اتاقت غریب است و غریبی می‌كند. هنوز بغضم می‌شكند وقتی عقربه‌ها می‌رسند به ............................
سلام پدر
دلگیر مباش از من اگر بد شده‌ام این روزها. دلگیر مباش از من اگر بد می‌كنم با خود.
اینجا نشسته‌ای، روبروی نگاه من و نگرانی، می‌دانم.
می‌روم حرم به پای دل، كه پای رفتنم بسته‌است. درها به رویم زنجیر است، می‌مانم پشت قفل‌ها. و با آب مانده حوض وضو می‌گیرم!
می‌دانم بد شده‌ام تو می‌دانی و خدا و همین است كه تنها مانده‌ام بی تو.و همه چیز من چنان گم شده میان غبار، كه خود را هم نمی‌بینم.
روی از من مگردان در این لحظات نیاز.
هنوز هر سال زنده می‌شوی این روزها و می مانی تا پاييز سال بعد ‌كه باز هم ساعت، دنگ دنگ، در ... مرداد و من بلرزم تمام

نوشته شده توسط محدثه مهرورز | لینک ثابت |

پدر

موضوع: سه شنبه دوم مرداد 1386 9:47

روز پدر رو پیشاپیش تبریک می گم. و همچنین ولادت با سعادت حضرت علی (ع).

پدران مهربان روزتان مبارک

نوشته شده توسط محدثه مهرورز | لینک ثابت |

لينك باكس پنگوين

با ثبت وبلاگ خود در اين لينك باكس كاربران خود را تا 1000% افزايش دهيد.

About

ای خدای بزرگ یک چیز بیش از همه بر من ارزانی داشتی که نمی توانم شکرش کنم
و آن درد و غم بود درد و غم از وجودم اکسیری ساخت که جز حقیقت نجوید
جز فداکاری راهی بر نگیرد و جز عشق چیزی از آن ترشح نکند
خدایا عذر می خواهم
از اینکه در مقابل تو می ایستم
و از خود سخن می گویم و خود را
چیزی به حساب می آورم که تو را شکر کند
و در مقابل تو بایستد و خود را طرف مقابل بحساب آورد
خدایا تو در مواقع خطر مرا تنها نگذاشتی ، تو در کویر تنهایی
انیس شبهای تار من شدی ، تو در ظلمت ناامیدی دست مرا گرفتی و
کمک کردی ، در ایامی که هیچ عقل و منطقی قادر به محاسبه و پیش بینی
نبود تو بر دلم الهام کردی و به رضا و توکل مسلح نمودی و در میان ابرهای ابهام در مسیری
تاریک و مجهول و و حشتناک مرا هدایت کردی .